23 May 2017,
Awearness Fashion

Veelgestelde vragen

Hieronder onze veelgestelde vragen. Staat jouw vraag er niet bij? Mail naar info@awearness-fashion.nl

100% duurzame kleding lijkt (nog) niet te bestaan, wat is daar de voornaamste oorzaak van?

Kleding komt tot stand in een keten van plant tot klant. Dit betekent dat er in iedere fase processen zijn die schadelijk kunnen zijn voor mens en milieu of die onder slechte arbeidsomstandigheden plaatsvinden, denk aan katoen plukken, verven van kleding of transport. Het kost inspanning om ieder onderdeel te verduurzamen. Awearness Fashion vindt dat wanneer een product (nog) niet 100% duurzaam is, maar wel aantoonbaar mens-, milieu- en diervriendelijk wordt gemaakt, dit al een hele goede stap is.

Zijn veel kledingmerken die duurzame kleding produceren al goed op weg naar 100% of in ieder geval zoveel mogelijk duurzaam geproduceerde kleding? En zo ja, waarom?

Ja, de huidige duurzame kledingmerken en helaas zijn dit er nog niet zo veel, hebben zich ofwel aangesloten bij Fair Wear www.fairwear.org, of bij Made-By www.made-by.nl  – dit zijn organisaties die merken helpen verduurzamen – óf ze werken met stoffen die met bekende eko- of fairtradekeurmerken worden geproduceerd. Ze proberen zoveel mogelijk, maar wel in stappen, hun productieproces te verduurzamen. Zoals gezegd, dit kost tijd maar gaat wel gestaag de goede kant op. Belangrijk is nu dat grote merken zich gaan aansluiten, dit is een kwestie van tijd. Er is de laatste tijd veel aandacht voor. Dit heeft te maken met de ramp in de kledingfabriek in Bangladesh op 24 april 2013 waar toen meer dan 1000 textielarbeiders de dood vonden bij het instorten van de fabriek waar ze werkten. Het Ministerie van Buitenlandse zaken zet zich sindsdien in voor het sluiten van akkoorden met grote kledingketens. Ook Greanpeace roert zijn staart en dwingt grote ketens hun kleding gifvrij te maken. Aan alle kanten wordt er geduwd. Net zolang tot duurzaamheid een normale voorwaarde is, net als hygiëne.

Wat moet er nog gebeuren om ervoor te zorgen dat kleding volledig duurzaam geproduceerd wordt? En zal dit uiteindelijk gebeuren?

Wij geloven in verbinden. Overheid, ontwerpers, inkopers, retailers en consumenten worden zich meer en meer bewust van de impact van producten op arbeiders, gemeenschappen en ecosystemen. Door bewuster te leven, ontwerpen, produceren en consumeren verander je samen het systeem. De mensheid is aan het evolueren. We snappen dat we allemaal onderdeel zijn van een groter geheel, waarbij we mede verantwoordelijk zijn voor hoe het op de wereld gaat. Om een voorbeeld te noemen, wanneer je hier in het Westen een t-shirt koopt dat goedkoper is dan een brood, heeft dit als direct effect dat degene die dit gemaakt heeft aan de andere kant van de wereld een slecht leven heeft. Dit gedachtengoed zal ervoor zorgen dat de wereld verandert. Duurzaamheid is geen hype!

Hoe kunnen consumenten het beste zien of een kledingstuk duurzaam gefabriceerd is? 

Het is vrijwel niet aan de kleding zelf te zien. Er is een kledingchecker, waarmee je merken kunt controleren: www.kledingchecker.nl/merken. Ook vermelden steeds meer merken op hun website of ze duurzaam werken en welke keurmerken ze hebben. Maar hier ligt nog wel een uitdaging! Tenslotte richten steeds meer (web)winkels zich op verantwoorde mode, je vind ze op www.eerlijkwinkelen.nl. Ook hebben ze een app ontwikkeld met eerlijke winkels. Ook Talking Dress tenslotte heeft een app ontwikkeld met winkels die eerlijke mode verkopen, deze kun je downloaden via www.talkingdress.nl/gids.htm. Je kunt ook wat er bij jou in de buurt zit!

Waar in de wereld wordt er het meest duurzame kleding geproduceerd?

Met name in Europa is er steeds meer aandacht voor duurzame kleding, de labels die hier aandacht voor hebben, laten hun kleding nog steeds vooral in Azië maken, maar dan onder betere milieu- en arbeidsomstandigheden. Je kunt dus niet zeggen dat kleding uit Azië altijd onder slechte omstandigheden gemaakt is, dus om te weten of een kledingmerk eerlijk is, moet je op andere dingen letten. De huidige duurzame kledingmerken en helaas zijn dit er nog niet zo veel, hebben zich ofwel aangesloten bij Fair Wear www.fairwear.org, of bij Made-By www.made-by.nl  – dit zijn organisaties die merken helpen verduurzamen – óf ze werken met stoffen die met bekende eko- of fairtradekeurmerken worden geproduceerd.

Kun je kledingmerken overhalen om duurzame kleding in te kopen en waarom?

Ja. Awearness Fashion gelooft er enerzijds in dat er duurzamer geproduceerd zal gaan worden vanuit een economische noodzaak: de grondstoffen raken op, water wordt schaars, transport wordt duur etc. Ook de overheid stimuleert duidelijk meer en meer dat bedrijven in het algemeen duurzamer werken, zo kopen zij zelf alleen nog maar duurzame producten in, ook kleding en dwingen grote kledingmerken om iets aan de arbeidsomstandigheden in de producerende landen te doen. Waar we verder sterk in geloven is de macht van de portemonnee. Dit betekent dat je als consument kritisch bent over je aankopen en je er bewust van bent waar producten vandaan komen. Dit zal in de toekomst een steeds meer bepalende factor gaan worden bij het consumeren. Het is dus belangrijk dat kledingmerken en ontwerpers hieraan mee gaan doen. En dat zullen ze ook gaan doen.

Hoe zet Awearness Fashion zich in voor duurzame kleding ?

Awearness Fashion is platform voor duurzaamheid in mode. Wij verspreiden kennis door expertmeetings/debatten, (gast)presentaties en workshops. Ook delen wij informatie op onze website en nemen we deel aan seminars e.d. Voor publiek organiseren we ook fashionshows of exposities, deze gaan altijd gepaard met verdieping b.v. een boekje. We beschikken over een enorm netwerk en koppelen graag de juiste mensen aan elkaar. Ontwerpers inspireren we door ze voorbeelden te laten zien van andere ontwerpers en hen met elkaar in contact te brengen, tevens laten we hen mooie ecomaterialen zien en brengen hen in contact met de leveranciers, maar ook laten we hen zien wat consumenten willen zodat zich ook bij hen langzamerhand het bewustzijn vormt dat duurzaamheid hen niet belemmert maar juist vooruit helpt!

Heeft de consument belangstelling voor duurzame kleding?

Een groeiende groep mensen is geïnteresseerd in duurzame kleding en is hier ook heel bewust naar op zoek, maar er zijn ook nog veel consumenten die er niet mee bezig zijn, denken dat het duur en niet hip is. Vergeleken met 10 jaar geleden is de belangstelling voor fair fashion enorm gegroeid. De cultural creatives waren de eersten die het oppikten en die het in ieder geval hip hebben gemaakt. Steeds meer mensen willen een eerlijk verhaal achter de producten die ze kopen. Zeker sinds de ramp met de kledingfabriek in Bangladesh geldt dit ook voor kleding. Dit heeft bij veel mensen de ogen geopend in ieder geval vwb de arbeidsomstandigheden. Een deel van de consumenten is zelfs bereid meer te betalen voor een eerlijk kledingstuk.
Dit blijkt ook uit de jaarlijkse  marktonderzoeken van Market Response, GFK of de HBD Trendslator en de zeer succesvolle beurs MINT die nu al een paar jaar georganiseerd wordt tijdens de Modefabriek. Hier presenteren vele duurzame merken zich aan inkopers.

Waarom krijgen kleine, duurzame initiatieven relatief weinig kans?

Wat we zien is dat vooral veel kleine initiatieven de eersten waren die zich gingen bezighouden met fair fashion. De cultural creatives. Hun producten en diensten zijn vaak duurder omdat ze kleinschalig opereren en (specialistisch) maatwerk en kwaliteit bieden. Dit zal juist in de toekomst meer gewaardeerd worden, maar de afgelopen jaren en ook nu nog hebben deze initiatieven moeite om het hoofd boven water te houden. Veel mensen kiezen toch voor goedkoop, zeker in tijden van crisis en houden zich (nog) niet bezig met duurzaamheid. Ook moet gezegd worden dat veel ondernemers vergeten het MVO-aspect van hun bedrijfsvoering goed voor het voetlicht te brengen. Hiermee laten ze ook kansen liggen, zie www.mvonederland.nl/content/feed-item/mvo-nederland-bedrijven-moeten-mvo-verwerken-in-communicatie. Ook moet hetgeen je verkoopt niet alleen ‘groen’ zijn maar ook aantrekkelijk voor de consument. Duurzaamheid alleen is niet voldoende als verkoopargument.

Hoe kan de overheid ondersteunen?

Het zou stimulerend zijn wanneer bedrijven die aantoonbaar stappen zetten in de verduurzaming van hun organisatie en producten hiervoor beloond worden door de overheid. Een voorbeeld zou zijn een apart (lager) BTW-tarief. Daarnaast kunnen ze bedrijven dwingen d.m.v. akkoorden zoals dat nu ook steeds meer gebeurt. Soms is dat nodig om knellende situaties op te lossen.

Het concept van circulaire economie, is er bewuste aandacht voor bij Awearness Fashion?

Wij staan hier op zich positief tegenover. Er is geen andere manier voor de (nabije) toekomst waarin allerlei grondstoffen maar ook water schaars worden, dan zuiniger om te gaan met de materialen die er zijn. Dit kan door delen, dit kan door hergebruik & recycling. We benoemen dit op onze site en besteden er ook aandacht aan in onze gastlessen. Is zeer belangrijke ontwikkeling! Tegelijkertijd zijn we er ook kritisch over. We hoeven niet steeds nieuwe kleding te kopen. Onze voornaamste oproep is: kies een eigen stijl, maak kwalitatief hoogwaardige kleding die lang meegaat en die past bij de drager. Hou van je kleding. Ga er een relatie mee aan en beschouw het niet langer als een wegwerpartikel! Een initiatief dat hier goed inpast: kledingbibliotheken. Zo kun je voordat je iets nieuws koopt eerst een tijdje iets dragen om te kijken of het jouw stijl is, of het bij je past. Ook gelegenheidskleding hoef je niet meer zelf te kopen.

Is er een groei in initiatieven in de kledingindustrie in Nederland, die gericht zijn op het sluiten van de kleding materiaalkringloop?

Ja, die groei is sterk waarneembaar. We noemen wat voorbeelden. Mud Jeans is gestart met Lease a Jeans en Dutch Spirit met Lease a suit. Je sluit een contract af voor een bepaalde periode en betaalt een maandbedrag. Na afloop lever je de broek of het pak weer in en dit wordt gerecycled. Ook zijn er steeds meer merken die met statiegeld werken, zo heeft ook H&M kledingbakken in haar winkels neergezet voor het inleveren van oude kleding. Refurbisch een nieuw fenomeen: je levert kleding in b.v. bij Claudia Sträter. Zij verkopen hun eigen tweedehands kleding en geven de opbrengst aan een goed doel. Verder wordt er veel kleding geruild – swapparty’s waren nog nooit zo hot als nu – en schieten Repaircafés als paddenstoelen uit de grond. Tweedehands kleding is handel! En tenslotte zijn er sinds kort enkele kledingbibliotheken geopend zoals LENA Fashion Library in Amsterdam.

Leasen of abonneren is een andere vorm van het aanbieden van kleding, waarbij er per maand wordt betaald en de gebruikte kleding weer geretourneerd wordt na een vaststaande periode. Is dit concept haalbaar en gewenst, en waarom wel of niet?

Zeer goed en leuk initiatief. Nieuwe manier van denken gericht op de gedachte dat je niet de bezitter van iets bent, maar de gebruiker. En nog financieel aantrekkelijk ook door spreiding van de betaling. Grote kans van slagen. Denk ook aan een kledingbibliotheek: LENA Fashion Library in Amsterdam.

Het vervezelen en herproduceren van kleding is een nieuwe ontwikkeling waarbij kledingvezels uit gebruikte kleding als grondstof worden gebruikt voor nieuwe kleding. Is het haalbaar en gewenst voor grootschalige toepassing, en waarom wel of niet?

Dit betekent wel dat de ontwerpers/makers al rekening moeten houden hiermee bij het ontwerpen van de kleding. Kies voor stoffen die makkelijk te recyclen zijn. Het grootschalige project Design for Recycling richt zich hierop. Zij hebben als doelstelling om over 10 jaar 25% van de textiel van hergebruikt materiaal te laten zijn. Prijs en volume bepalen het succes. Dus grootschalige toepassing is noodzakelijk. Dan kan het goedkoop worden en aantrekkelijk worden voor de stoffeninkoper.

Welke partij heeft de grootste invloed op het slagen van initiatieven die gericht zijn op het sluiten van de kleding materiaalkringloop; zijn dit bijvoorbeeld consumenten, retailers, kennisinstituten, de overheid of andere partijen? Waarom?

De een kan niet zonder de ander. Consumenten moeten het inleveren, ontwerpers moeten van tevoren nadenken over de recyclebaarheid van de kleding, overheid moet het stimuleren b.v. met subsidie, onderzoekers moeten haalbaarheid onderzoeken en partijen zoals wij moeten hier de kennis over verspreiden.

Wat is de mening van consumenten over het sluiten van de materiaalkringloop voor kleding, en hoe groot is hun kennis hierover? Zijn er problemen of hindernissen wat betreft de rol van consumenten, en zijn hier eventueel oplossingen voor?

Consumenten zijn er steeds meer mee bezig, van hun verantwoording voelen voor de omstandigheden waaronder kledingarbeiders moeten werken tot het opraken van olie en andere materialen. Ze vinden het nog wel lastig om dit om te zetten in daden. Hier moeten ze bij geholpen worden. Denk aan het scheiden van afval. Als er dus op dezelfde manier als dat nu gebeurt met plastic, mogelijkheid is om kleding aan te bieden, dan zullen consumenten dit doen. Ook moeten er dan campagnes komen waarin wordt uitgelegd wat er dan met je kleding gebeurt en waarom dit belangrijk is. Wij merken dat veel consumenten geen idee hebben wat er met hun kleding gebeurt als ze het b.v. in een bak gooien. En dat is terecht want heel duidelijk is dat ook niet.

Leeft fair fashion vooral onder de volwassen generatie of ook onder de jongeren?

Het leeft vooral onder volwassen vrouwen boven 35 maar we zien we dat ook de jonge generatie er wel mee bezig is. Toch moet er nog veel gebeuren. Uit onderzoek van consumentenonderzoeksbureau GFK bleek nog onlangs dat de de bewustwording zich nog maar zeer beperkt toont in het koopgedrag van consumenten. Zie http://www.gfk.com/nl/insights/news/nederlandse-consument-is-nog-geen-voorloper-op-het-gebied-van-duurzame-kledingconsumptie/. Over het algemeen kun je stellen dat de consument duurzaamheid in mode belangrijk vindt, maar dit nog maar weinig omzet in ander aankoopgedrag.

Wie zijn meer bezig met duurzaamheid bij kledingaankopen, mannen of vrouwen?

Mannen houden zich over het algemeen minder bezig met de laatste fashion trends. Zij richten zich eerder op kwaliteit- of het kledingstuk lang meegaat- en op de multifunctionele veelzijdigheid, wat wij vanuit Awearness Fashion zeer toejuichen. Echte duurzaamheid zit ‘m namelijk vooral daarin. Hoe lang doe je ergens mee? Vrouwen zijn zich weliswaar misschien meer bewust van trends en zijn meer bezig met het gegeven fair fashion, maar dat wil dus niet zeggen dat hun aankoopgedrag duurzamer is. Stel je koopt heel bewust een t-shirt van biologische katoen dat onder eerlijke omstandigheden is gemaakt. Dan heb je dus als klant een eerlijke keuze gemaakt. Echter als de kwaliteit van het shirt slecht is (en snel kapot gaat) of het is iets waar je niet goed over na hebt gedacht toen je het kocht en het belandt ongedragen in de kast, hoe duurzaam was deze aankoop dan? Een kledingstuk dat lang meegaat, van goede kwaliteit is en dat je netjes recyclet na een aantal jaren is ook helemaal prima! Dus mannen doen het helemaal niet zo slecht!

Hoe groot is de invloed van de gewone Nederlandse consument op de arbeidsomstandigheden in kledingfabrieken?

Dat is lastig te meten, maar ernaar vragen helpt! Zoals hier wordt uitgelegd door Schone Kleren Campagne die zich inzet voor de arbeidsomstandigheden.

Wat kunnen de Nederlandse consumenten het beste doen om ook een verschil te kunnen maken?
Voor consumenten hebben we tips verzameld  en volg naast ons ook KiesduurzamemodeSchone Kleren Campagne & Talking Dress op Facebook om op de hoogte te blijven.  Alles begint met kennis!

 

Panty’s

Hoe zit het nou met gerecyclede nylon?

In het normale spraakgebruik hebben we het bij recyclen over hergebruik van gebruiksproducten (post-consumptie afval). Oude kranten worden ingezameld en er wordt nieuw papier van gemaakt. Plastic flessen worden na gebruik omgesmolten en er worden nieuwe van gemaakt. Statiegeldflessen worden eveneens opnieuw gebruikt.
De gerecyclede nylon die wordt gebruikt voor het maken van panty’s wordt op een heel andere manier verkregen. Er is geen sprake van dat afgedankte kledingstukken worden omgewerkt tot nieuwe kleding. Hoewel er wel verschillende initiatieven in die richting zijn genomen, bestaan er nog geen groot opgezette en efficiënt werkende inzamelsystemen voor nylon kousen of panty’s. En zelfs als zouden die wel bestaan, dan is het moeilijk om van oude panty’s nieuwe te maken, omdat er ook elastische vezels in worden verwerkt. Voordat er sprake kan zijn van recycling, zouden die elastische vezels eerst van de nylon gescheiden moeten worden.

Als er wordt gesproken over panty’s van gerecyclede nylon, gaat het daarom meestal over “pre-consumptie afval”: afval dat ontstaat voordat het door een consument is gebruikt. Met andere woorden: schoon productie-afval. Die afval, normaal in elk productiebedrijf, wordt dan verzameld en gereinigd en kan weer opnieuw worden omgesmolten. Mooi, want het komt dus niet direct op de alsmaar groeiende en traag afbrekende berg nylon. Daarnaast worden bij dit recyclingproces aanzienlijk (ongeveer 25%) minder grondstoffen en energie gebruikt dan bij de productie van nieuwe nylon.

Is een nylonkous uit gerecyclede nylon nu een duurzaam product?

Om te bepalen hoe duurzaam een vezel is, zou een zogenoemde Life Cycle Analysis (LCA) gemaakt moeten worden. Daarbij wordt gekeken naar allerlei factoren, zoals energieverbruik, CO2-uitstoot, waterverbruik, en het gebruik van land (dat immers ook voor voedselverbouw zou kunnen dienen). Het probleem bij het maken van een LCA is altijd: welk belang is toegekend aan elk van die afzonderlijke factoren. Hoe kan je waterverbruik bijvoorbeeld vergelijken met landverbruik?
Dat was ook de kern van de kritiek die enkele jaren geleden ontstond na zo’n onderzoek naar de duurzaamheid van textielvezels. Deze benchmark werd destijds gemaakt in opdracht van Made-By, een organisatie die streeft naar meer duurzaamheid en betere sociale werkomstandigheden binnen de fashion industrie. Opvallend was dat de mechanisch gerecyclede kunstvezels daarin bijzonder goed uit de bus kwamen, gerecyclede nylon scoorde bijvoorbeeld net zo goed als biologisch geteelde hennep of vlas, maar beter dan ‘conventionele’ hennep, al is daarvan bekend dat die bijna altijd zonder bestrijdingsmiddelen en met een gering waterverbuik wordt geteeld.

De uitslag leidde dan ook tot scepsis. Zo werd in deze LCA pas gekeken naar de milieukosten vanaf het moment dat de nylon wordt hergebruikt. Alle stappen die eerder werden genomen om te komen tot een kunstvezel, worden in het geheel niet meegewogen.

Is gerecyclede nylon nou ‘eco’? Natuurlijk is het een stapje in de goede richting, dat materiaal wordt hergebruikt. Van de andere kant kan je misschien ook zeggen dat de productie van gerecyclede nylon nog meer energie kost dan die van gewone nylon, als je ook de eerste productie meetelt. Dus of het nou ‘eco’ is? Misschien, maar naar mijn gevoel alleen als je een heel brede definitie van dat begrip hanteert.

Voor het laatst bijgewerkt op 21 september 2016

Met dank aan:

Ecotex
Onderzoeksbureau GFK
Schone Kleren Campagne

 

 

 

UA-23259673-1